Henk Knibbeler Natuurfotografie en Poëzie

Stuur e-mail mail_outline Over bladmossen gesproken..          Week 31 

Over bladmossen gesproken..          Week 31 Ja, over bladmossen gesproken zullen jullie zeggen, wat moet ik daarmee of wat heb ik daar aan en het is toch allemaal hetzelfde??

Nou het licht iets genuanceerder, bladmossen zijn een grote plantengroep ook wel Bryophita genoemd. Planten met een stengel en blaadjes. Ze vormen sporenkapsels aan het uiteinde of zijwaarts uit een stengel. Daarvan zijn dan weer 2 groepen, de topkapselmossen en de slaapmossern. 

In die kapsels zitten de sporen net als bij een paddenstoel en door een ingenieus verspreidingsmechanisme worden die sporen door de lucht geslingerd en zo ontstaan er nieuwe planten. Enkele leuke bladmossen zijn het muisjesmos wat je op heel veel muren ziet staan, ook wel zilvermos genoemd ( Bryum argenteum). Mossen zijn heel belangrijk voor ons ecosysteem. Ze produceren zuurstof en beschermen tegen erosie. Ook scheppen ze een gunstig microklimaat voor ontkieming van allerlei soorten zaden, waardoor pionierplekken ontstaan en de hogere planten zich daarop kunnen vestigen. 

Let maar eens op oude brandplekken in het bos waar de beheerders ( Staatsbosbeheer of provinciale organisaties) na het kappen op banden takken etc hebben verbrand en als alles is opgeruimd daar een nieuw mos op verschijnt, het Gewoon krulmos ( Funaria hygrometrica). Dat is dus een mooi voorbeeld van pioniervegetatie! Ook op plekken waar mensen de bodem verstoren kom je hem tegen. De kapsels krullen omlaag en zijn onmiskenbaar! Een decoratieve mossoort en prima te fotograferen. 

We kennen in Nederland zo'n 600 soorten mossen. In voedselarme gebieden met een ondergrond van veen en erg nat komen de Veenmossen ( Sphagnum ssp) voor. Het veen bestaat uit afgestorven veenmossen wat decennia in de relatief zure bodem verteerd en vroeger als veenklotten werd gebruikt voor de kachels te stoken. Op deze veenmossen in die zeldzame gebieden komen soorten planten voor zoals de Ronde zonnedauw en het Rondbladig wintergroen.  

Ga maar eens keer op de knieën of trek de laarzen aan en bezoek eens een veengebied als je erin mag want tegenwoordig zijn ze flink beschermd. Maar in je tuin of op straat in de stad vindt je overal mossen en er zijn leuke en goede boeken met mooie foto's genoeg alsmede op internet kun je heel veel vinden over alle mossen. Dit was meer een educatieve column deze keer, maar och ook dat is hopelijk wel een keertje welkom. Veel succes in de natuur als je op pad gaat. Het weer wordt weer beter en warmer, dus heel goed voor de weidekringzwammen en champignons. Bij mij voor de deur op het plantsoen staat een leuke weidekringzwam voor enkele dagen want dan komt de maaier weer voorbij en is alles weer weg.  

Groet, Henk   

Kijk voor meer mooie opnames van de Ronde zonnedauw en veenmos etc in de rubrieken flora en landschap.


Stuur e-mail mail_outline Een champignon-omelet of Vol au Vent uit de natuur..   Week 29 

Een champignon-omelet of Vol au Vent uit de natuur..   Week 29

De regenbuien van de afgelopen dagen in combinatie met de hoge temperaturen hebben ervoor gezorgd dat de wilde champignons letterlijk als paddenstoelen uit de grond schieten.

Een tocht langs weilanden en de bermen leerde mij dat er inderdaad al de nodige soorten staan. Je zou zeggen, de grond is keihard en droog, maar kennenlijk hebben deze soorten niet veel nodig om tot ontwikkeling te komen en hun vruchtlichamen trots boven de grond aan ons tonen. Zo kwam ik 2 soorten tegen die ook vrij algemeen voorkomen. 

De Straatchampignon ( Agaricus bitorquis of edulis) vindt je in verschillende bermen. Ik hoor u al zeggen, ja maar hoe herken ik die paddenstoel dan? Welnu deze heeft een witte afgevlakte hoed en een stevige ring om de eveneens stevige dikke steel. Het vlees is min of meer rood verkleurend. Deze champignon kom je ook in tuinen en bosjes tegen, soms zelfs tussen de tegels! Heel lekker en prima in combinatie te eten met de Weidechampignon ( Agaricus campestris ) die je nu al tegen kunt komen in weilanden waar paarden staan. De sterk bemeste grond is een welkome broedplaats voor deze smakelijke champignon en je ziet ze dan ook soms massaal aanwezig, dikwijls ook in zogenaamde heksenkringen. Ook in tuinen met grote gazons die bemest worden en gesproeid komen ze veel voor. De soort is algemeen en juist in deze tijd en de komende weken met de huidige weersomstandigheden moet je ze plukken! Je herkent ze gemakkelijk aan de witte hoed en de roze lamellen die later bruin verkleuren. Bij kneuzing wordt het vlees iets roze, vooral boven de plaatjes.

Er zijn nog wel meer soorten zoals de Anijschampignon  ( Agaricus arvensis ) die naar anijs ruikt, dus onmiskenbaar en als je deze smakelijke champignon bereid dan verdwijnt de anijsgeur. 

Zijn alle champignons dan te eten en niet giftig? Nee, de Karbolchampignon ( Agaricus xanthoderma) komt voor in parken en in plantsoenen op voedselrijke grond en is ook algemeen. De geur is onaangenaam en ruikt naar karbol of inkt. En als je de steel aanraakt kleurt hij geel, dus dat is een hele geruststelling ;-) 

Een lekkere ragout met stukjes kip in een pasteitje smaakt goed en is voedzaam tegelijk! Onze zuiderbeuren de Belgen eten maar wat graag een Vol au Vent met vele champignons en je vindt dat gerecht dan ook op alle menukaarten! 

Smakelijk eten en ga eens op zoek, pluk wat champignons en ervaar hoe lekker de pure natuursmaak is van deze paddenstoelen.

Fijne zondag en week, geniet!!


Henk.


Op de fotocollage linksboven de Straatchampignon en rechtsboven de Weidechampignon afgebeeld. In de paddenstoelerubriek kun je de foto groter zien.

    


Stuur e-mail mail_outline Het wegwerppeleton in de Tour de France..       Week 28 

Het wegwerppeleton in de Tour de France..       Week 28 De etappe naar Saint Etiënne in de Tour de France van ruim 200Km liet opnieuw een spoor na van weggegooide plastic bidons, doosjes en nog meer ballast die de renners na gebruik niet meer nodig hadden.

Als je zit te kijken naar de TV en het peleton wordt breeduit gefilmd dan zie je links en rechts, voor en achter de ene na de andere bidon door de lucht vliegen, hup de berm in of de bosjes en sloten langs heeren wegen. Geen mens die daar op let, men Kijkt een twintigtal seconden naar de voorbij razende renners en hoopt een glimp op te vangen van hun favorieten. Amper 10 minuten later verlaten de toeristen het parcours en zoeken hun campers en auto's weer op om in lange files naar het dichtsbijzijnde dorpje of stadje te rijden en daar hun ervaringen met elkaar uitwisselt onder het genot van een pintje of glas champagne.  

Over 200 km ligt er zo een berg van circa 3000 kg aan plastic in de natuur en niemand bekommerd zich erom. Ja, een jongetje dat bidons spaart om de logo's en andere prullaria als souvenir mee naar huis te nemen. 

Over het milieu wordt niet gesproken, de aanslag is gepleegd en och het kan toch geen kwaad! Dat kan het juist wel en ik verbaas mij erover waarom milieugroeperingen, lokale overheden en de Tour directie zich hierover niet uitlaat, of in ieder geval maatregelen neemt tegen de renners en hun ploegleiders in de grote auto's. Wat moet je er dan aan doen, alles laten liggen en voor jaren de natuur ontsieren?  

Je zou de etappewinnaar en die ploeg waarvan de meeste rotzooi gevonden wordt, strafseconden kunnen geven of het geld wat ze verdienen met een sprint in de wegwerpspaarpot kunnen stoppen en dat gebruiken om de opruimkosten te betalen!  

En zo gaat het nog 2 weken door, de Alpen en Pyreneeën en andere streken die men nog aandoet houden hun hart vast. Niemand bekommert zich erom, vindt het maar onzin wat ik schrijf en wat anderen ervan vinden, het is immers de Tour de France en dan heb je priveleges, zo werkt dat in onze maatschappij. De commentatoren in hun hokken praten er ook niet over, zij zouden juist via hun zogenaamde mediamacht de wereld die andere zijde van het peleton kunnen laten zien. Maar dat zal niet gebeuren want dan krijgen ze een hoos aan kritiek over zich heen. 

Bij de finish komen veel fans bijeen om de prijsuitreiking te zien en na afloop ligt het plein en de straten bezaaid met plastic en andere goedbedoelde rotzooi die de sponsers overboord gooien.

De moraal van deze column is, spaar de natuur en geniet ervan, maar maak hem niet kapot en respecteer het milieu. Geniet van de sport en praat erover met je buurman of vrienden.  

Fijne zondag. 

Henk. 

Natte, voedselarme milieus drogen uit...    WEEK 27 

Natte, voedselarme milieus drogen uit...    WEEK 27

Hoezeer ook de vakantiegangers genieten van het warme en hete weer, zwembaden, strand en plassen zijn overbevolkt en de natuur krijgt flinke klappen.

Natuurlijk, dat hoort bij de natuur, zij hersteld zich wel weer hoor ik dan zeggen, maar men heeft meestal geen notie van de bijzonder kwestbare flora in ons land die voorkomt in voedselarme en natte gebieden op kalkrijke veengrond met name. 

Waar moet je dan aan denken? Aan de Klokjesgentiaan die nu nog bloeit, de Kleine en Ronde zonnedauw, de verschillende veenmossoorten die een bodem vormen voor genoemde planten.

Maar ook het eenarig wollegras ook wel armeluiskapok genoemd  omdat men vroeger het zachte pluis gebruikte om kussens te vullen. Verder treffen we witte snavelbies. Langs de randen Zwarte zegge en de fraaie Bevertjes en het zeer fragiele wintergroen. Al uitgebloeide Moeraswespenorchissen staan er met duizenden.  Kortom, een flinke verzameling zeldzame planten die door de droogte nu volledig zijn verdwenen en het gebied een troosteloze aanblik biedt aan de floraliefhebber. 

Toch is er wel weer hoop, omdat in de bodem veel zaad zit en zodra er weer water staat, het gebied weer zompig is, komen die soorten wel weer tevoorschijn. soms zelfs met een explosie aan heel veel soorten. Deze oligotrofe milieus zoals men die noemt zijn er wel steeds minder in ons land en zeker in onze eigen regio in Zeeuws-Vlaanderen. Denk hierbij aan de Braakman en krekenzones in de omgeving van Zandberg en enkele natte milieus in en om het Zwin.  

We hebben hier afgelopen nacht weer veel regen gehad en dus is de natuur een klein beetje opgefrist in Oost ZVL. Al gauw zal de natuur regenereren en zie je weer herstel ontstaan. Kwestbaar zijn en blijven deze gebiedjes wel, dus je kunt er ook zomaar niet in en dat is goed. Maak gebruik van natuurexcursies die zorgen dat je er wel kunt komen.  


Een fijne zondag,


Henk.

Stuur e-mail mail_outline Theetuinen in Zeeuws-Vlaanderen.    Week 26 

Theetuinen in Zeeuws-Vlaanderen.    Week 26

Het is volop zomer en vakantie, zelfs een nieuwe hittegolf kondigt zich aan komende week. Mensen zijn op pad, heel veel fietsers in dit land reizen van stek naar stek en leggen best grote afstanden af, soms wel meer dan 100 km op een dag!! 

De laatste jaren hebben zich langs heeren wegen in het oost zeeuws vlaamse deel een aantal zogenaamde theetuinen gevestigd. Voor de fietsers en wandelaars een welkome rustplaats om er een kop thee of iets anders te drinken, al dan niet met vers appelgebak met slagroom! Je kunt er ook wat eten en meestal liggen de theetuinen middenin de natuur op een mooie locatie in een oud gebouw of boerderij. Enkele in het oogspringende theetuinen kan ik u aanbevelen

Zo is er de Theetuin Koewacht aan de Klapstraat. Is pas open en daar werkt men met mensen die een handicap hebben, Theetuin De Mol in Zuiddorpe, prachtig gelegen aan de Zuiddorpseweg en heel gezellig. Theetuin de Morellenput in Nieuwvliet aan de Sint Bavodijk 56A is prachtig, uniek om zijn rabarbertaart. Theetuin Ondersteboven ( zie foto) gelegen aan de Westdijk 1 in Ossenisse is uniek! Het is een oude boerderij waar de eigenaren Annie en Arnold ook een B&B uitbaten. Je zit tussen de kippen en de velden en kunt genieten van de heerlijkste zelf gebakken taarten van Annie met thee of koffie. Je kunt er bloemen plukken en een wandeling maken door de akkers en langs de kreekput. 

Veel fietsers slaan hier dus even af om te rusten en te genieten van de gastvrijheid die geboden wordt. En zo is Zeeuws-Vlaanderen een oase van prachtige landschappen, kreken en niet te vergeten de zeedijk langs de Westerschelde. O zomer zou ik zeggen, laat die auto staan en stap op de fiets, maak een toer en meer aan bij een van de theetuinen in de streek waar u fietst. Veel plezier en fietsgenot. 

Henk


Plankenkoorts               Week 25 

Plankenkoorts               Week 25

Afgelopen vrijdagavond 14 juni vond in Dordrecht in Schouwburg Kunstmin het jaarlijkse theater&kunstfestival plaats. Vanuit de organisatie Leger des Heils had men mij gevraagd om deel te nemen en een aantal natuurfoto's met gedichten aan het publiek te vertonen en voor te dragen.

De zaal was uitverkocht en er zaten zo'n 700 mensen klaar om te gaan luisteren en kijken naar een keur van talenten die hun act gingen vertonen. De organisatie was perfect, zoveel enthousiaste medewerkers en presentatoren zorgden voor een geweldige ambiance en sfeer.     

In de coulissen stond men zenuwachtig en ongeduldig te trappelen om groen licht te krijgen en dat immense podium op te mogen vluchten. Presentatrice Mariska van Kolk had voor iedereen aandacht, soms heel gevoelig, dan weer schertsend en humoristisch of aangrijpend. 

Ik keek naar de planken op het podium, het licht boven de mensen wat niemand zag in de zaal, maar er schenen wel duizend kleine zonnen die ieder hoekje en artiest belichtten. Mijn bewondering ging vooral uit naar de prachtige zaal met rode stoelen en dan die fraaie lambriseringen en kroonluchters. Tussen de coulissen door kon ik naar de artiesten luisteren en kijken en die waren allemaal met groepen of met meer mensen. 

Ik moest bijna op, kreeg een microfoon in de handen gedrukt en zag die zee van planken voor mij, de spotlights en hoorde de zaal zoemen. De adrenaline vloog omhoog en terwijl men was begonnen mijn foto's aan het publiek te tonen liep ik het podium op. Ik was te vroeg, hilariteit alom, maar het gaf niets. De drie gedichten werden warm ontvangen en de jury was vol lof over de wijze waarop ik tekst en foto's met elkaar vermengde in mijn poëzie. 

Mariska vroeg mij hoe lang ik al schreef en hoeveel gedichten, bundels etc. Ik zou nog wel een uur daar hebben kunnen staan, de plankenkoorts was weg, had plaats gemaakt voor een stevige bodem onder mij, mooi hout en een onvergetelijke zaal met fijn publiek die mij in de pauze honderuit hebben gevraagd over de fraaie fotografie en gedichten.

Moe, heel moe, maar voldaan reden we huiswaarts, het klinkt nog na met heel veel dank aan iedereen, de mooie rozen en vooral de waardering die iedereen kreeg. #Je was inderdaad niet meer alleen!!   


Fijn zondag allemaal,


Henk.


Stuur e-mail mail_outline De Grote Gele en Paarse Morgenster               Week 24 

De Grote Gele en Paarse Morgenster               Week 24

In Zeeuws-Vlaanderen bloeit momenteel de Grote Gele morgenster op de dijklichamen en in de bermen. Nou ja, bloeien doen ze zeker, alleen heeft deze fraaie plant een soort klok in zich of een wekker mag je het ook noemen. De wetenschappelijke naam Tragopogon pratensis betekend  

Grieks tragos= bok en pogon= baard. De plant wordt dus ook wel Boksbaard genoemd in de volksmond. Dat is afgeleid uit het feit als de bloei is afgelopen het vruchtpluis als een kuif uit de omwindselbladen steekt. Nog meer bijzonder zijn de bloeitijden op de dag van deze plant.

Meestal opent de plant zijn bloei in de ochtend zo rond 0.8.00 uur en sluit de bloem weer half in de middag. Afhankelijk van het zonlicht en de standplaats kan dit wel wat verschillen. De bloeitijd ligt zo tussen Mei en Juli. Vandaar de naam Morgenster.

De Paarse morgenster ( Tragopogon porrifolius ) kent o.a een aantal bijzonder bijnamen zoas keukenmeidenverdriet, armeluisasperge, oesterplant en boksbaard. Deze soort is zeldzaam geworden en komt nog wel op enkele plaatsen in Oost Zeeuws-Vlaanderen voor. De bijnaam haverwortel dankt de plant aan het feit dat hij oorspronkelijk veel werd gegeten. Hij komt uit het Middellandse Zeegebied.  

De plant heeft wortels die een zoetig melksap bevatten en een smaak hebben die aan oesters doet denken en zeer voedzaam is. Er zijn verschillende recepten te vinden op internet, echter je zult de plant zelf moeten kweken als je het zaad al kunt krijgen, want in de wilde natuur vind je hem nauwelijks meer en moet je hem ook niet uitsteken!

Twee prachtige bermplanten of dijkplanten zou ik willen zeggen en zeer de moeite waard om ze te fotograferen. Ze worden beiden ook best hoog tot wel 80 cm en zijn sierlijk van vorm. Ik vond de plant gewoon langs de weg en bij de zeedijk langs de Westerschelde. Let er maar eens op en denk aan de bloeitijden op de dag hè!

Jammer is wel dat er veel worden gemaaid op dit moment en dus nauwelijks tot bloei kunnen komen! Ik zou dan ook willen zeggen dat hij vreij zeldzaam is en de Paarse zeer zeldzaam! Succes met het zoeken als je op pad gaat en mooie Pinksterdagen toegewenst.

De foto van de Paarse morgenster vind je in de rubriek flora!

Henk.

Stuur e-mail mail_outline Gele mosterd..  Week 7 

Gele mosterd..  Week 7

Afgelopen week fietste ik van Vogelwaarde naar Kloosterzande en zo naar de Westerschelde toe. Onderweg een rijke berm aan weerszijden van het fietspad. Ter hoogte van Hengstdijk stonden een paar fietsers met belangstelling te kijken naar de gele kleurenpracht van Gele mosterd. Ik hoorde ze spreken over het Koolzaad en stopte. 

Koolzaad groeit in het voorjaar zei ik en dit is Gele mosterd, een gewas wat als groenbemester door de boeren wordt gebruikt. Het andere onkruid krijgt dan veel minder kans en het gewas is na een paar dagen vorst heel goed om te ploegen. Wel genieten zeiden ze van dit mooie landschap en overal zie je deze gele akkers glunderen in de zon.

Weer terug op de fiets zag ik links en rechts allemaal bloeiende planten, dat bij bijna half oktober en een temperatuur van 25 graden! Groot kaasjeskruid, Dille, Grasklokje, Duizendblad, Rode klaver, Grote pimpernel, Herderstasje en nog veel meer. Intussen vlogen er heel veel kleine vinkachtigen in groepjes hoog over mij. Volop trek dus zo vlakbij de Westerschelde. 

Bij Perkpolder aangekomen bezocht ik de nieuw aangelegde inlaag of kom die ervoor moet zorgen als er ooit een vloedgolf zou komen het water daar in kan stromen. Op de basaltglooïng een geel tapijt van Bezemkruiskruid. Het was laag water en op de slikken fourageerden veel Kokmeeuwen, Wulpen en Watersnippen. Ook de Smienten lieten zich horen met hun fluittoontje, heel mooi! 

Bijzonder was de waarneming van de Tapuiten die fourageerden op de dijk, steeds met zijn tweetjes, maar wel op diverse plaatsen tussen het Bezemkruiskruid. Toch heerlijk als je samen zo kunt genieten, zou ik ook wel willen, maar dan tussen de Gele mosterd ...


Henk   


Stuur e-mail mail_outline IJsbloemen op het raam..           Week 23 

IJsbloemen op het raam..           Week 23


het vroor keihard in die winter, 1957 

moeder had een warme kruik achterin

mijn bed gestopt, gewikkeld in molton

anders zou ik mijn voetjes verbranden


de rest van het bed stond stijf van de

kou, buiten raasde een sneeuwstorm

- het glas veranderde in het maanlicht -

omdat ik toch niet kon slapen van de kou


ademde ik tegen mijn raam en toverde

ijsbloemen tevoorschijn, waaiers van

kristallen, kelken van rozen, takken die

verhaaltjes vertelden en tikten op het


raam, ik stond op mijn tenen, bloemen

blies ik, de mooiste, tot de deur openging

moeder hurkte naast mij neer en keek, ik

voelde haar warme hand op mijn rug, ze


zei - ' mooi hè jongen ', wat een juweeltjes

vertelde toen het verhaaltje van de ijsfee

tot ik prikkelende ogen kreeg, droomde..

met mijn voetjes tegen de warme kruik


ze kneep nog in mijn tenen toen ze wegging


Een ouder gedicht wat ik schreef als herinneringen aan die tijd dat ik nog met moeder samen was. Juist nu kijk ik zelf terug op die tijd die zoveel warmte met zich meebracht, maar ook koude, strenge koude. 

Het wordt aangewakkerd doordat mijn lichaam niet meer zo wilt zoals ik zelf zou willen. Er wonen ongenode gasten in mijn lichaam, die alle enthousiasme, kracht en energie uit dit atletische lichaam zuigen. Ik kwam vorige week een oude kennis tegen en die schrok en zei, en dat voor een atleet en natuurmens. Om ons heen vlogen de Kluten en Grutto's, zat de Rietzanger zich druk te maken in een rietkraag. In mijn raam staan nu Wilde wederikken uit de tuin en het licht is diffuus, kleurrijk en zoals altijd hoopvol, dat ben ik ook!


Fijne zomerzondag vandaag, de temperaturen kunnen tot boven de dertig  graden oplopen! 

   

Henk.

Stuur e-mail mail_outline De bonte bermen in Oost Zeeuws-Vlaanderen                Week 20 

De bonte bermen in Oost Zeeuws-Vlaanderen                Week 20 Nog steeds kan ik vanwege mijn fysieke conditie niet volop de vrije natuur ingaan, maar vrienden om mij heen nemen mij mee het veld in, we rijden door de natuur en het prachtige landschap wat ik heb weer laat zien.

De bermen zijn een grote bloemenzee geworden de afgelopen weken. Je komt vele soorten tegen op de kleidijken, de bermen en taluds van sloten en kreken. Omdat er veel kalk en veen ik de bodem zit vanwege de oude zeearmen en het verlanden en inpolderen van land is de variatie aan soorten ook groot.

De Grote gele morgenster en zelfs de Paarse morgenster staan te bloeien samen met de vele Grote ratelaars, de Pastinaak en de Smalle weegbree, Rode klaver en niet te vergeten de bele soorten grassen die nu bloeien.

Grote of beemd - vossestaart, Reukgras, Zilverhaver, Kropaar, Witbol, Zachte dravik en Frans raaigras om maar enkelen te noemen. En de schralere dijklichamen langs de polderweggetjes worden bevolkt door de Bijenorchis die zich steeds meer laat zien in ons areaal, maar ook de Agrimonie, het Oranje havikskruid en de Margriet. Ik was bij Walsoorden vlakbij de opslagsilo's aan de haven en daar stond een graslandje vol met Vogelmelk, prachtig! Fietsers stopten en vroegen waat het voor planten het waren, hadden er nog nooit van gehoord!

Ook de klokjes zijn er al, erg vroeg zelfs. Tussen Zandberg en Hulst staat het Rapunzelklokje samen met Muurpeper en het Driekleurig viooltje volop te bloeien. Ik hou mijn hart vast, want het maaibeheer basrt weer los en dan worden de bermen rücksichloos geklepeld of gemaaid en alles is weg! Wij maken het veel mee dat zoveel bijzonder bermen niet worden beschermd tegen wat wij noemen onzinbeheer. De smalle polderwegen en dijken die to op de weg lopen zijn geen gevaar voor het verkeer, dat is ouderwets.

Wat zou het geweldig zijn als Gemeente, Waterschap, Rijkswaterstaat, Natuurorganisaties en kenners de handen ineen slaan en een maaikalender maken, kwetsbare bermen markeren voor de maaiers met infobordjes etc. Geef soorten door aan Floron of plaats uw waarneming met foto's op Waarneming.nl

Zo meteen staat de Grote pimpernel weer in bloei en het Groot kaasjeskruid naast Schermhavikskruid om de vele grassen maar niet te vergeten zoals de Grote vossenstaart, Witbol, Reukgras, Zachte dravik en Zilverhaver, maar ook het Frans raaigras en Kropaar. Wist u dat er circa 450 verschillende soorten kunnen optreden in onze bermen en op dijklichamen? Daarnaast zijn de vlinders en andere insecten belangrijke bezoekers van de bermen, want zij bestuiven de bloemen.

Koop een eenvoudige flora met goede foto's en een loupje 10x, neem het mee op fiets- of wandeltochten en u zult zien hoe rijk onze flora is en je er volop van kunt genieten. Maak er een mooie zondag en nieuwe week van, kijk om je heen en geniet..

Komende weken zullen veel wilde orchideeën in bloei staan in onze regio, minstens 12 soorten! Kijk op mijn site bij de foto's van flora en mail mij gerust met vragen over waarnemingen en of soorten.

Groet, Henk.

Stuur e-mail mail_outline De bonte bermen in Oost Zeeuws-Vlaanderen                Week 20 

De bonte bermen in Oost Zeeuws-Vlaanderen                Week 20 Nog steeds kan ik vanwege mijn fysieke conditie niet volop de vrije natuur ingaan, maar vrienden om mij heen nemen mij mee het veld in, we rijden door de natuur en het prachtige landschap wat ik hen weer laat zien.

De bermen zijn een grote bloemenzee geworden de afgelopen weken. Je komt vele soorten tegen op de kleidijken, de bermen en taluds van sloten en kreken. Omdat er veel kalk en veen in de bodem zit vanwege de oude zeearmen en het verlanden en inpolderen van land is de variatie aan soorten ook groot. Zo is de Putting bij Hengstdijk de moeite waard en de Vlaamse kreek en Zestig voet.

De Grote gele morgenster en zelfs de Paarse morgenster staan te bloeien samen met de vele Grote ratelaars, de Pastinaak en de Smalle weegbree, Rode klaver en niet te vergeten de bele soorten grassen die nu bloeien.

Grote of beemd - vossestaart, Reukgras, Zilverhaver, Kropaar, Witbol, Zachte dravik en Frans raaigras om maar enkelen te noemen. En de schralere dijklichamen langs de polderweggetjes worden bevolkt door de Bijenorchis die zich steeds meer laat zien in ons areaal, maar ook de Agrimonie, het Oranje havikskruid en de Margriet. Ik was bij Walsoorden vlakbij de opslagsilo's aan de haven en daar stond een graslandje vol met Vogelmelk, prachtig! Fietsers stopten en vroegen waat het voor planten het waren, hadden er nog nooit van gehoord!

Ook de klokjes zijn er al, erg vroeg zelfs. Tussen Zandberg en Hulst staat het Rapunzelklokje samen met Muurpeper en het Driekleurig viooltje volop te bloeien. Ik hou mijn hart vast, want het maaibeheer basrt weer los en dan worden de bermen rücksichloos geklepeld of gemaaid en alles is weg! Wij maken het veel mee dat zoveel bijzonder bermen niet worden beschermd tegen wat wij noemen onzinbeheer. De smalle polderwegen en dijken die to op de weg lopen zijn geen gevaar voor het verkeer, dat is ouderwets.

Wat zou het geweldig zijn als Gemeente, Waterschap, Rijkswaterstaat, Natuurorganisaties en kenners de handen ineen slaan en een maaikalender maken, kwetsbare bermen markeren voor de maaiers met infobordjes etc. Geef soorten door aan Floron of plaats uw waarneming met foto's op Waarneming.nl

Zo meteen staat de Grote pimpernel weer in bloei en het Groot kaasjeskruid naast Schermhavikskruid om de vele grassen maar niet te vergeten zoals de Grote vossenstaart, Witbol, Reukgras, Zachte dravik en Zilverhaver, maar ook het Frans raaigras en Kropaar. Wist u dat er circa 450 verschillende soorten kunnen optreden in onze bermen en op dijklichamen? Daarnaast zijn de vlinders en andere insecten belangrijke bezoekers van de bermen, want zij bestuiven de bloemen.

Koop een eenvoudige flora met goede foto's en een loupje 10x, neem het mee op fiets- of wandeltochten en u zult zien hoe rijk onze flora is en je er volop van kunt genieten. Maak er een mooie zondag en nieuwe week van, kijk om je heen en geniet..

Komende weken zullen veel wilde orchideeën in bloei staan in onze regio, minstens 12 soorten! Kijk op mijn site bij de foto's van flora en mail mij gerust met vragen over waarnemingen en of soorten.

Groet, Henk.

Strohalm     Week 19 

Strohalm     Week 19


Mei blijft mij immer beroeren 

zo mooi de maand in groei schiet

licht vooral dieper doordringt

stille momenten zijn monumenten


Het riet is nog niet groen, ruist

en schuurt, knakt zich in ouderdom

geen hand heeft zoveel lijnen

samengeperst zijn scheuten hoorbaar


Mei is de merel in geel en in zwart

ieder raam kent zijn regenlied en

de geur van jasmijn, de oude doden

zijn er nog, wij houden hen vast


Hoor de neuriënde vrouw op het graf

zij kerft haar tranen in het zand

mei heeft iets van eenzame bossen

van wat we verloren, van rietkragen


Mei geeft steun aan de oude handen

die herdenken, vasthouden en omringen

zoveel vogels broeden, vliegen uit en 

zullen het hoogste lied blijven zingen .. 



Mooie bevrijdingsdag allemaal.

Henk


Stuur e-mail mail_outline Een kanariepiet op het balkon..           Week 18 

Een kanariepiet op het balkon..           Week 18

Heb je ze gezien gisterenmiddag tijdens de wandeling van de koninklijke familie door Amersfoort? 

Handen schudden, pronken met hoedjes en selfies maken met de meute, kinderen die trots met een van de prinsessen op de foto gaan. Er liepen wel heel veel beveiligers rond de familie, soms tot ergernis, want de beelden met strakke pakken en daaronder een wapen of pepperspray verstoren de uitbundigheid van de Koning en Koningin op deze Koningsdag.

De Koning loopt op zijn onderdanen af met open armen, zou ze wel allemaal willen knuffelen, dus is zijn open houding al genoeg voor de meeste mensen en kinderen. Kinderen die al dagen lang thuis na school een werkstuk hebben gemaakt om het aan een van de Koningslieden cadeau te geven. Maar ze lopen door, zien niet alles en als een trouwe royaltyfan zijn meter drop weer wilt geven lukt dat ook niet, maar Prinses Amalia lost het op en neemt de meter drop aan van de man, die de Koing te rijk is. 

Op een klein balkonnetje middenin de stad staat een vrouw te oreren in tonen die nauwelijk te verstaan zijn en zo'n hoge frequentie en volume ten toon spreiden dat ik even koffie ga zetten, want het gaat door merg en been. Ze hadden beter een gele kanarie in een gouden kooitje op een kruk daar neer kunnen zetten en laten zingen, dan waren er ongetwijfeld veel meer toeschouwers blijven kijken en luisteren.De Prinsessen vermaken zich best en doen mee met enkele spelletjes, springen over een droge sloot en Papa en Mama pakken ze af en toe vast om te genieten van alle belangstelling. 

Al;s je goed oplette kon je uit de drie Prinsessen wel de verschillen in kleding, haardracht en gezichtsduitdrukkingen opmaken wie de mooiste en de meest charmante met een uitstraling had. Ik noem ze niet, want dat is voor eenieder verschillend en bovendienn ook niet zo relevant nu.

De toch loopt langzaam ten einde, door een menselijke dierentuin waar de familie huiden mag voelen, een jongen als Raaf al een dik uur zijn vleugels uitslaat en je aan zijn gezicht ziet dat hij best zin heeft in een flesje cola. Op het grote plein en het podium nemen de notabelen afscheid van de Koninklijke familie, klinkt het Wilhelmus en zo waar op de achtergrond nog enkele vervlogen tonen van de kanarie op het het balkonnetje!



Prettige zondag en tot volgende week.


Henk.    

 


Stuur e-mail mail_outline Paasvuur   Week 17 

Paasvuur   Week 17

Jaren achtereen werden er traditioneel in vooral het oosten van ons land op deze dagen de paasvuren aangestoken en kwamen vele mensen uit de buurten bijeen om de rondvliegende vonken te volgen totdat ze waren uitgedoofd.

Zoals met vele gebruiken het geval is en er een zogenaamd kerstvuur werd ontstoken op het strand bij Den Haag ging het hier fout omdat de vonken vat kregen op enkele substraten en zorgden voor een nog groter vuur waarbij veel schade werd opgelopen. Je kunt erop wachten dat er de dag daarna door weer een nieuwe aktiegroep alle vuren moesten worden verboden.

Zo werden de burgemeesters aangestoken in het oosten van het land en werd de ene na de andere brandstapel verboden, einde traditie!

Mensen zitten nu tijdens hun paasontbijt zonder de praatjes die bij de vuren werden verspreid, zijn min of meer aangeslagen, maar berusten in de overhaaste besluiten van hun autoriteiten. De aktiegroep is stil gevallen en we wachten op een volgende gebeurtenis die heel Nederland ongetwijfeld te wachten staat en er weer een traditie zal verdwijnen. 

Waar een klein landje groot in kan zijn, pas dus op als je iets van plan bent te organiseren wat al jaren achtereen bestaat. Voor je het weet staat er een aktiegroep op en is alles weer in rep en roer...


Fijne Paasdagen en geniet buiten van alle moois om u heen!


Henk.    


Tied maakt graas     Week 16 

Tied maakt graas     Week 16


tied maakt graas 

en zon maakt heuj

in alle seizoenen

zei ze aan de tafel


waar de zondag begint

gezellig bij elkaar

de uren kapot gaan

aan turen en mimiek


zesentachtig is ze

alle wandelingen van

haar leven beschreven

velen al weggevallen


de jakkerende meute

trekt aan haar voorbij

geen aandacht, geen tijd

voor een versleten lijf


eten geurt naar zondag

aspergesoep en biefstuk

te groot, teveel, maar

zij doet mee, volgt nog


tot het bezoek, blinkend

en ruikend naar de parfum

aan de tafels schuift

thee met een koekje, stil


wachtend op het volgend uur

waarin je wel tien boeken

zou kunnen lezen, merels

door het glas heen zingen


tied maakt graas

en zon maakt heuj

mijn regels worden langer en langer

het bezoek korter en korter


Stuur e-mail mail_outline Huisraad en voorjaarswoede..   Week 15 

Huisraad en voorjaarswoede..   Week 15

Wat staat er allemaal op uw zolder thuis of hoe vol staat uw garage met spullen dat de auto er niet meer in kan en maar buiten blijft staan op de straat waar al bijna geen plaats meer is om te parkeren? Om nog niet te spreken van het aantal schoenen en kleren in uw garderobe die soms maar 1 keer zijn gedragen! Kijk eens om je heen thuis wat je niet meer gebruikt en wat mensen die niks hebben graag zouden willen hebben. Sterker nog, ze hebben het nodig, want hun kinderen lopen op kapotte schoentjes naar school en jurkjes die veel te groot zijn of de naad hangt eruit.

En u bent bij de Bijenkorf en koopt weer een dure jas voor de zomer, natuurlijk van Gucci, Armani of Trussardi. Thuis gekomen volgt een draai door de slaapkamer voor de spiegel en in de kledingkast schuift alles weer dichter op elkaar. En zo gaat het met alles, wij hebben overvloed aan luxe en plotseling slaat de de zogenaamde voorjaarsopruiming toe.

Plastic zakken worden gevuld met ongebruikte lingeriesetjes, de labels er nog aan en broeken die net te wijd zijn omdat u bent afgevallen. Daarbij de vele panty's en sjaaltjes, kortom uw investering van afgelopen jaar gaat naar het grof vuil toe of de stort! Ook wordt er veel in de natuur gestort, in sloten vind ik wasmachines en matrassen, vuilniszakken en drugsafval. Zelfs tenten staan verborgenj in de bossen met een hoop troep erbij en zo achtergelaten! 

2e handswinkeltjes draaien steeds beter, maar nog weinigen weten ze te vinden, dat is jammer. Ook in de winkels van het Leger des Heils kun je heel goed dat alles kwijt, mits fatsoenlijk behandeld en geen vieze of vuile onderbroeken! 

De moraal van mijn verhaal is; doe iets aan de overvloed, Nemand op straat roept u aan en zegt hé Madam die jas is uit de tijd of wat zie je eruit! Dus draag maar door en anders naar de goede adressen die ze wel bij de mensen krijgen die er nog veel plezier aan beleven en apentrots zijn als ze een spijkerbroek van een duur merk kunnen dragen..


Fijne zondag,


Henk. 

   

 


Stuur e-mail mail_outline Zomertijd  Week 14 

Zomertijd  Week 14

Zomertijd


Oh gij rood gekleurde bol

je gloed komt dwars door

een dikke mistbank heen

het uur is opgeschoven..


Bloemen schrikken, nu al?

zelfs Pinksterblommen

Klein hoefblad en Vogelmuur

wijzigen snel hun bloeitijden


Aardhommels nog slaapdronken

brommen een verward rondje

De rode bol word oranje en geel

warmt de dag van een nieuwe zomer  


Ben je al wakker of is deze zondag nog winters en lig je nog lekker tegen elkaar aan te luisteren naar vroege vogels? De Bosuilen hebben al jongen en ze wachten al een hele tijd op hun moeder met een dikke vette muis. Maar moeder Bosuil heeft moeite in het natte gras om daar de slapende bosmuizen wakker te krijgen, ze krast en roept, dat schrikt op.

Dit uur, dit onnozele uur, verschiet de hele natuur, het zal even wennen zijn om op te warmen, uit te sluipen en holletjes te verlaten. Eindelijk valt de eerste muis ten prooi aan de uil, haar jongen roepen het hele bos bij elkaar, dat wordt ruzie maken!  

De zon schtijnt weer, zijn wijzers staan inderdaad een uur vooruit, zou hij dan ook langer hebben geslapen? Hoe dan ook, wij mensen kunnen de lange zomeravonden weer tegemoet zien, terwijl de Heggenmussen volop vreemd gaan in de tuinen en het Winterkoninkje zijn wollen nestje bouwt achter de regenpijp.

Fijne laatste maartdag, morgen is het 1 april en maandag!



Henk.

Maaien en Klepelen  Week 13 

Maaien en Klepelen  Week 13

Nu het voorjaar met rasse schreden nadert en de flora zeker 2-3 weken eerder is dan vorig jaar, gaan soorten zoals wilde orchideeën ook eerder bloeien en is de agenda in veel natuurgidsen niet meer actueel! Liefhebbers die erop uit trekken met die informatie kunnen weleens bedrogen uitkomen, omdat planten bijna zijn uitgebloeid en dat is jammer! 

In het westen van Zeeuws-Vlaanderen kom ik al vanaf de jaren 70 samen met andere orchideeënkenners en liefhebbers kijken naar o.a de Bokkenorchis ( Hymmantoglossum hircinum) die er toen in aantallen van maximaal 12- 20 exemplaren voorkwam op een dijk middenin een polder. In diezelfde regio troffen wij toen zeer zeldzame soorten hybriden aan van de Rietorchis wat tot enige verbazing leidde! 

In 1987 trof ik samen met Karel Kreutz in een sloot langs de provinciale weg ter hoogte van Ijzendijke een hybridesoort van de Bijenorchis ( Ophrys apifera ssp. trollii ) aan. De Bijenorchis stond er gewoon langs de weg in de berm en aan de zuidkant van de sloten. In het boek van Karel Kreutz uit 1987 over de Nederlandse wilde orchideeën is dit ook beschreven. Er werd sporadisch gemaaid, voornamelijk de bermlaag langs de weg, maar de sloot was der mate schraal dat maaien overbodig was.

Daarna in de jaren die erop volgden werd er steeds meer gemaaid en werden de schuine kanten van de dijken tot op meer dan 2 meter hoogte gemaaid!! En altijd in de periode dat de planten in volle bloei stonden. Overleg met het Waterschap en Provincie leidde tot niets, men zou erop letten, maar er gebeurde niets, het werd alleen maar erger!

Afgelopen jaar 2018, dus een flink stuk later worden dijken en bermen gemaaid en geklepeld en kosten gespaard omdat men de geklepelde planten laat liggen waardoor de onderlaag stikt en de bodem dusdanig verrijkt ( eutrofiëring) dat orchideeën verdwijnen of verminkt nog een keer proberen te bloeien. Ook de Bokkenorchis is de klos geweest afgelopen jaren en natuurvereniging het Duumpje is vorig jaar een procedure begonnen tegen het waterschap om dit maaien en klepelen in betere banen te leiden of te stoppen/verleggen naar andere perioden als de planten hun zaad hebben gezet en zijn afgestorven.

Lees hieronder het relaas wat Omroep Zeeland publiceerde zonder enig resultaat te hebben bereikt na een gerechtelijke procedure. Zij er dan geen oplossingen te bedenken om het in betere banen te leiden? 

Ja hoor, kom met de belanghebbende partijen bij elkaar en maak een overzichtskaart van de kwetsbare plaatsen in Zeeland. Maak duidelijke borden met een opschrift dat over een zone tot hetvolgende bord niet gemaaid mag worden wegens de aanwezigheid van beschermde planten. 

Verhalen die je dan krijgt dat mensen de planten gaan uitsteken zijn fabels en komen incidenteel voor. Een goede voorlichtingscampagne en vooral openheid hierover zou hierbij kunnen helpen. De maaiers kun je voorlichten. zij weten niet beter en voeren hun taak gewoon uit. Ik sprak met verschillende maaiers in het veld en zij weten van niks, kennen de soorten niet en begrijpen onze zorgen. Doe iets in plaats van te kletsen, dan gebeurt er misschien iets en meld het maar op ons kantoor hoorde ik dan..              

We zullen zien dit jaar hoe de statistieken zich gaan verhouden tot vorige jaren. Lees het artikel hieronder en dit zal echt niet de laatste column zijn dat ik dit item aanroer. Meld nieuwe vondsten bij Floron of Waarneming.nl zodat de kaat geactualiseerd blijft.

Beschermde orchidee weggemaaid op dijk, natuurvereniging doet aangifte 

Natuurvereniging 't Duumpje wil dat er opgetreden wordt tegen Waterschap Scheldestromen. 't Duumpje vindt dat het waterschap schuldig is aan het vernielen van beschermde planten op een boomdijk bij Sint Kruis. Daar werden de afgelopen jaren tot twee keer toe tientallen bokkenorchissen weggemaaid. De orchidee staat op de Rode Lijst met beschermde dieren en planten. 't Duumpje deed daarom aangifte bij de Regionale UItvoeringsdienst.

De RUD concludeerde dat een onderaannemer schuldig was en het waterschap vrijuit gaat. De natuurvereniging neemt hier geen genoegen mee omdat het maaien onder verantwoordelijkheid van het waterschap gebeurde en heeft protest aangetekend tegen de beslissing van de RUD. Wel is er gelijk een strafzaak aangespannen tegen de onderaannemer die de orchideeën heeft weggemaaid

Het bladerrozet van de beschermde bokkenorchis. De plant bloeit vanaf het voorjaar. ( zie in de rubriek planten foto's van de Bokkenorchis).

Dat de bloemen niet één keer maar twee jaar achter elkaar werden vernield, was voor 't Duumpje reden om aangifte te doen. "Het was de druppel die de emmer deed overlopen. We zijn al jaren in discussie met het waterschap over het maaibeleid, ze hebben weinig aandacht voor biodiversiteit", zegt voorzitter Jo Timmers van 't Duumpje.

Klepelmaaien

"De schuld wordt nu neergelegd bij de onderaannemer. Maar het waterschap heeft hierin ook een verantwoordelijkheid, Ze zouden het goede voorbeeld moeten geven. En er op toe moeten zien dat het maaien goed gebeurt, zeker als het gaat om bedreigde soorten. Maar ze hebben weinig oog voor flora en fauna. We pleiten al heel lang voor een ander maaibeleid, we zijn tegen dat klepelen, waarbij het maaisel blijft liggen. Daardoor verstikken veel planten. Maar klepelen is goedkoper dan maaien en afvoeren."

Vaak wordt maaisel niet afgevoerd. Dit zorgt voor een verstikkende laag die nadelig is voor veel planten. (foto: Omroep Zeeland)

De aangifte is ook ondertekend door de Zeeuwse afdeling van FLORON, die wilde planten onderzoekt en beschermt. Woordvoerder Justus van den Berg: "Formeel is degene die het doet aansprakelijk. Maar de chauffeurs die maaien hebben vaak geen verstand van planten of lokale kennis. Ze moeten meters maken. Een veldgids meegeven is niet genoeg, het waterschap moet hier een meer sturende rol in hebben. Zeggen waar die planten staan en hoe men moet handelen."

Het waterschap wil niet reageren op de kwestie.


Foto polder bij Sint Kruis, Henk Knibbeler 2018

Stuur e-mail mail_outline Padden en Salamanders op trek.   Week 12 

Padden en Salamanders op trek.   Week 12


Zoals ieder voorjaar in deze maand spreken mensen mij aan of bellen dat er op wegen en paden zoveel padden en salamanders worden doodgereden. Als ik dan ga kijken is dat triest om te zien dat er tientallen amfibieën zijn geplet en dat op de paaltjes langs de weg de opruimers al zitten te kijken voor een lekker hapje.

Kraaien en eksters zijn wat dat betreft wel de koplopers en op zich is dat ook goed, want het is geen vrolijk gezicht als je al die dode dieren op een weg ziet liggen. Nu worden er gelukkig door natuurverenigingen en werkgroepen preventieve maatregelen genomen door langs trekroutes die bekend zijn een afscherming te plaatsen met aan de boszijde of veldzijde om de zoveel meter een emmer te plaatsen waar de amfibieën in vallen. Men zet de dieren dan verder in het gebied weer uit in de poelen.

Ravon, www.ravon.nl, de landelijke reptielenvereniging verzamelt gegevens van trekkende padden en salamanders, amfibieën en vissen. Daar kun je vondsten melden en ook meetellen als je een poel kent met veel salamanders en niet weet welke het zijn. Of de padden die in amplex ( aan elkaar gehecht mannetje en vrouwtje voor de voortplanting ) de wegen oversteken of fietspaden en worden doodgereden.

De natuur kan dus zeker wel wat hulp gebruiken en de soorten worden op deze manier beter in stand gehouden. De verkeersintensiteit neemt ook steeds meer toe, dus echt rustige landweggetjes worden ook steeds zeldzamer.

Een mooi gebied om amfibieën te spotten is te vinden onder Heikant wat van Evides is, de Wilde Landen en de bossen van Sint Jansteen. Daar liggen diverse poelen en plassen verspreid in het gebied en als het zonnetje weer wat meer wil gaan schijnen zitten de dieren graag te zonnen op een boomstam of tak in het water en salamanders liggen graag op de kantjes te zonnen.

In dat gebied komt de zeldzame Rugstreeppad voor en door het Zeeuws landschap die het gebied beheert zijn nieuwe poelen aangelegd voor deze dieren en ze gedijen er goed.

Dus ik zou zeggen, het zonneke komt weer en trek erop uit, ga eens kijken of luisteren als de avonden wat langer licht zijn en het warmer is, dan laat met name de Rugstreeppad zich goed horen.

Fijne week en de zon komt er meer aan, dus geniet!

Henk.


foto jonge rugstreeppad wilde landen 2018, hk.

Stuur e-mail mail_outline Maart roert zijn staart.. Week 11 

Maart roert zijn staart.. Week 11

Op weg van Hulst naar Kloosterzande deze week tekende zich aan de horizon een gitzwarte lucht af. Als fotograaf hou je van zwart, vooral de contrasten met licht en de kleuren van lichtgrijs tot dat diepzwarte beroeren mij altijd.

De zon deed er een schepje bovenop en maakte er een waar feest van door de bundels licht te projecteren op die aanstormende lucht en maartse bui. Bloeiende Sleedoorn op de zuidkant van de Margaretsedijk deed mij denken aan de bruidskleden van de bloeiende Krentenstruiken die nog iets later zullen verschijnen, maar veel meer op de zandgronden dan hier in de klei! Ik schreef alweer een gedicht in mijn brein, sloeg het op en niet veel later stortte de regen naar beneden. 

Nog geen 10 minuten later was het hemelsblauw met vlagen en waaiers van de oude bui er achteraan. Uitbundig gaven de Sleedoornstruiken een show weg van witte bloesems die zijn weerga niet kende.

Maart roert zijn staart en het klopt ook, hoe raak zijn die oude gezegden nog steeds en daarin merk ik nog weinig van de klimaatveranderingen. Alles is nog hetzelfde zoals het 50 jaar geleden was en de Enkhuizer almanak heeft gelijk als ik hem later thuis nog eens raadpleeg.


Witte vrouw


Er liep een vrouw langs de weg

zij had bijna wit haar, gracieus

de zwarte wolk achter haar naderend

maakte een liefde los, haar handen


zwaaide en wenkte naar boven, toen

ze omkeek toverde het licht haar gulle lach

tevoorschijn, waar had ik haar eerder gezien?

langzaam verdween haar silhouet in een schim..



Mooie zondag met maartse buien, veel liefde en wind..



Henk  

   

 


Stuur e-mail mail_outline Getrompetter in de lucht.. Week 10 

Getrompetter in de lucht.. Week 10 Donderdagmorgen werd ik wakker door een trompetachtig geluid in de verte en wist meteen dat het raak was die dag.

Aangezien ik mij niet zo vlug kan bewegen en verplaatsen naar de achtertuin werd het toch een risicovolle sprint en buiten gekomen werd het geluid steeds luider, maar ik zag nog niets hoog in de lucht. Niet ver van Kloosterzande ligt het natuurreservaat de Putting en daar fourageren in het voorjaar veel doortrekkers op weg naar het noorden om even op adem te komen.

Maar hoe kwam ik daar nu zo snel,met de fiets ? Toch maar even mijn buurman gevraagd of hij wat tijd had om met mij naar de Putting te rijden en dat was geen enkel probleem, hij was nieuwsgierig naar wat ik hem wilde laten zien. Kijkers en camera mee..

Er loopt maar een stukje verharde weg door het gebied of op de dijk waar je een prachtig gezicht hebt op het gebied. Bij het informatiepaneel even verder stapte we uit. Het leek wel of er een fanfare boven ons optrad, meer dan 100 Kraanvogels streken neer op de natte weilanden. En achter ons hoorden we er nog meer komen! Wat een geluk en Fred keek zijn ogen uit, hoe wist jij dat vroeg hij?

Nou, in de deze tijd trekken de Kraanvogels vanuit het zuiden naar Noorwegen, Zweden en Finland om daar te gaan broeden. Een kleine groep blijft in ons land hangen, in de Grote peel en in het Fochteloërveen. Meestal trekken ze langs de oostkant van ons land via Limburg en op de grens, maar ook hier in het Zuid-Westen zie we ze de laatste jaren.

Heel parmantig en statig lopen de vogels door elkaar. Hun grijze verenpak en de wapperende staartstruis zijn kenmerkenkend voor deze prachtig vogel. Meestal blijven ze een dag of nog korter hangen en gaan bij voorkeur tegen de avond op de vleugels.

Ook Grutto's kwamen in kleine groepjes aanvliegen en ja hoor de Kluut is er ook weer. Het mooie van dit gebied is dat je vanaf het weggetje alle kunt waarnemen. Na het weggetje loopt een eeuwenoud paadje het gebied in richting Kloosterzande en je komt op een gegeven moment bij een breed vogelscherm uit waar je heel goed de watervogels kunt waarnemen.

De lente is echt begonnen, het Klein hoefblad staat uitbundig te bloeien in de slootkant en ook het Speenkruid kleurt de slootranden geel. Opeens gaat een groep met Smienten op de vleugels, die er nog zijn, want deze eend trekt in februari als weer weg naar het noorden! De Kraanvogels storen zich nergens aan en laten zich goed bekijken. De camera draait overuren. Op een weidepaal zien we een Slechtvalk zitten en dat was de veroorzaker van de opvliegende Smienten. Kennenlijk kon hij er geen slaan, maar dat is een kwestie van tijd, er zijn nu zoveel vogels en dus prooien voor hem.

We genieten van het prachtige weer, het is warm in de zon en praten over het feit dat we zoveel geluk hebben en geel last hebben van alle drukte en lawaai, gehaast en stress die zoveel mensen thans meemaken. Hier vinden we rust, heelt de natuur en raakt het je ermoties als je zoveel moois te horen krijgt en te zien.

Dan gaan er een paar Kraanvogels op de vleugels en snel achter elkaar gaat de gehele vloot de lucht in, luid trompetterend met een gracieuze vleugelslag richting Westerschelde. In een mum van tijd zitten ze hoog in de lucht en wij nog steeds op het bankje.

Fred is blij dat ik hem heb gevraagd en wist niet dat dit zo dicht bij zijn dorp te zien was. Hij gaar er meer naartoe, ook voor de steltlopers, wanr het feest moet nog maar beginnen, De zomerlentedagen zijn een kadootje geweest, het doet een beetje pijn als we het gebied verlaten, maar wel met een mooie herinnering.

Fijne zondag allemaal!

Henk

Stuur e-mail mail_outline Blauwe vingers en zorg.. Week 9 

Blauwe vingers en zorg.. Week 9 Na een maandenlange periode van stilte hier begin ik weer met de columns te schrijven. Op de eerste plaats aan jullie, mijn lezers en fotoliefhebbers, heel veel dank voor alle reacties, bloemen en kaarten, echt geweldig!

Nu de lente zich volop aandient en in de voortuin krokussen, narcissen, winterakonieten en sneeuwklokjes volop bloeien krijg ik de kriebels en wil erop uit met mijn camera. Maar dat gaat nog niet helaas. Voorlopig moet ik mij redden met de wandelstok en de rollator.

Toch blik ik even terug in deze eerste column op mijn verblijf in het academisch ziekenhuis te Gent. Meer dan 2 maanden heb ik daar gelegen en 3 operaties moeten ondergaan met de nodige onderzoeken en soms heel vervelende. Het team chirurgen heeft veel werk aan mij gehad en wat een betrokkenheid legden zij aan de dag, geweldig!

Maar ook het verplegend personeel, die jonge meiden en die oude humeurige tantes zeg ik maar die je soms commandeerden. Mijn buurman links van mij heeft zich dikwijls krom gelachen hoe ik die dames van repliek diende, dan kwam hij bijna niet meer bij. En er was natuur vlakbij, mijn kijker stond op het nachtkastje en ik hield bij wat ik zag in mijn logboek. Keek uit op de campus en de bossen in een villawijk. De Slechtvalk jaagde er op de duiven, er vlogen veel groepen ganzen voorbij, de Buizerden cirkelden hoog boven de velden en zelfs Raven bezochten de daken waar veel mos op ligt en voedsel te vinden was. Totaal 21 soorten vanuit je ziekbed waargenomen, toch niet slecht hè?

De verpleegsters waren zeer betrokken en vakkundig. Het aanleggen van infuses, bloedafnames en metingen gingen perfect. Er is gewoon ook veel gelachen want humor hield mij op de been en mijn buurman lag soms krom in zijn bed van het lachen als ik zo'n oude sjagrijnige tante van repliek had gediend, man man zei hij dan en wat heb ik een plezier met U.

Nou, plezier was maar deels hoor, alle onderzoeken waar ik echt bang voor was aan mijn hart en nieren waren niet prettig. De vele prikken en spuiten, een centraal infuus waar wel 4 of 5 zakken met vloeibare medicijnen aanhingen.

En alles wat ze gebruikten of deden met hun handen was in het blauw. Voor de hygiene en er werd wat aan dagelijks plastic afgevoerd, het milieu in of waar dan ook!

En nu het voorjaar alle ramen opent, mensen je vriendelijk toelachen als ik met mijn rollator een rondje wandel, merk ik hoe belangrijk je gezondheid is. Ik ben er nog lang niet, revalideer en heb de nodige hulp, maar het komt wel weer, hoop doet leven. De voortuin kleurt, het voorjaar basrt uit zijn voegen. Volgende week een thema wat meer bij mijn passie past, de natuur en oh ja, ik zou bijna vergeten dat ik al die tijd in het ziekenhuis dagelijks contact had via de mail, app of soms telefonisch met een totaal onbekende vrouw voor mij uit het hoge noorden. Zij leerde mij dat een Kievit ' Ljeppen ' heet en verder had ze groene vingers, sliep in de natuur en was toen ik eenmaal weer thuis was ook weer plosteling verdwenen, zo bijzonder ook.


Fijne mooie lantedag allemaal en trek erop uit als je kunt en tot volgende week weer.


Henk.

Stuur e-mail mail_outline De jaren zestig..  Week 8 

De jaren zestig..  Week 8

Ik heb even moeten nadenken waar ik mijn eerste column over zou schrijven. Je kunt wel een aantal gebeurtenissen van afgelopen week tegen het licht houden, maar ik koos toch voor een andere begin. 

De reden daarvoor is gelegen in het feit dat ik nogal wat krantenberichten lees van ecologen in de Provincie Zeeland dat de natuur het zwaar heeft en  dat er veel achteruit gaat in de natuur. Ik ga terug naar begin jaren zestig toen ik nog in Dorst woonde met mijn moeder en het gezin. Vader was een paar jaar ( in 1961 ) overleden en wij gingen als een aangeslagen gezin rondom moeder weer verder met ons leven zo goed en kwaad als dat kon. In Dorst had je toen zeer uitgebreide boscomplexen en de leemputten waar leem werd gewonnen voor de steenfabrieken in Dorst en in Rijen.  

Voor ons als jeugd was dat een waar eldorado om na schooltijd en in de vakanties te spelen en al doende de natuur te ontdekken met een paar vrienden. We waren 12 jaar en haalden ook kattenkwaad uit. Zo kaapten wij het leemtreintje dat van de leemputten naar de steenfabriek reed, bonden we jonge Houtduiven boven in de bomen vast op hun nest en als ze goed vet waren gaven wij ze aan de plaatselijke stroper en kregen dan een kwartje! Maar we vielen ook uit de bomen hoor, maakte vuurtjes met lucifers die we bij Cor op de boerderij van de schoorsteen mee gristen en schoten met pijl en boog op het reewild die we nooit raakten. Dat was achteraf het begin van onze liefde voor alles wat de natuur was en gingen we over tot het waarnemen vanuit hoge posten in de bomen.

Moeder verhuisde met het haar gezin naar Zeeuws-Vlaanderen in 1964, zomaar ineens was ik mijn vrienden kwijt, mijn habitat en alle natuur. Hengstdijk was de plek waar wij terecht kwamen, bij Opa en Oma, moeders ouders en haar familie. 

Oh, wat erg vond ik dat, dit land verdronken in de klei, kaal en zo weids, winderig vol kreken en polders waar je in kon verdwalen tussen de populieren en dijken.

Mijn grootvader nam mij mee naar de Vogelkreek waar hij een visstoep had tussen het riet en om ons heen kwetterde de Grote karekiet en vlogen Roerdomp en IJsvogel vlakbij ons weg. Hij vertelde tijdens het vissen over de vogels en planten, de Grote Putting, een weidegebied waar heel veel vogels en planten voorkwamen. Ik was mijn vrienden kwijt en schreef met ze op en neer. Dat duurde even en toen moest ik zelf verder, begon de schoonheid te ontdekken van de streek. fietste naar school in Hulst en zag onderweg allemaal andere vogels en planten. 

Met mijn vogelboekje 'wat zie ik daar' van Dr. H. van Dobben wat ik in 1961 kreeg voor mijn verjaardag schreef ik mijn waarnemingen allemaal op. Opeens ging een nieuwe wereld voor mij open. De Grote Putting werd mijn studieterrein. Ik ging de duizenden wilde ganzen tellen voor het RIVON in Zeist. Dr. Perdeck kwam speciaal naar Hengstdijk en bracht wetenschappelijke werken mee en telmodellen en zo meer. We trokken de Putting in samen en hij leerde mijn het tellen, wat een ervaring was dat.

Later volgde een complete studie naar het paar- en broedgedrag van de Kievit ( Vanellus vanellus L.) voor hen, wat ik 3 jaar heb gedaan. Intussen maakte ik ook kennis met Hendrik van de Zande uit Clinge, een politieman die in het Verdronken land land van Saeftinghe gids was en groepen mensen meenam het enorme getijdegebied in. Vele tochten mocht ik mee , soms met z'n tweetjes en we leerden elkaar heel veel dingen. Ik maakte 8mm filmpjes en ging met mijn jongere broer Jan het gebied in, want ik mocht dat na een tijdje, kende de gevaren van het getijdegebied. Maar we zagen zoveel toen, steltkluten, heel veel plevieren van allerlei soorten en prachtige flora.

Nu, in 2018, zoveel jaren verder lees ik de verhalen van die ecologen, jonge mensen nog die nooit die ervaingen hebben meegemaakt van de rijkdom die de streek in zich droeg. En toch zijn er nog heel veel waarden over, broedt de Grutto er nog volop, zijn er wel minder Kievieten, maar nog volop zangvogels en is de flora nog zeer rijk. Heel veel wilde orchideeën, paddenstoelen en is het landschap mij nog steeds lief. 

En afgelopen week met die fraaie nazomerdagen trof ik een Visarend op het Groot eiland aan, jagend en duikend naar prooi, wat een prachtig gezicht. Thuis gekomen kon ik niet anders dan die dag vastleggen in een gedicht.


Henk.          



Wilde marjolein, Pastinaak en hun geneeskrachtige eigenschappen.       Week 28           

Wilde marjolein, Pastinaak en hun geneeskrachtige eigenschappen.       Week 28          

Wat zijn de bermen, sloten en dijklichamen in Zeeuws-Vlaanderen toch rijk aan kruiden en een grote variatie aan bloemen en planten. 

Ik fiets veel en dan zie je veel meer dan de voorbij razende auto's en e-bikes, kan ik makkelijker stoppen en een sloot induiken om te zien wat er voor bijzonderheden in staat. Wat mij opvalt dat veel planten  zogenaamd omhoog kruipen om de messen van de maaiers te mijden. Ook interessant is hoe de mensen in het verleden allerlei bijnamen hebben gegeven aan planten zoals bijv. de mooie Duivekervel ( Fumaria officinalis) met bijnamen zoals Duivekrop, Aardrook of het Vlasbekje ( Linaria vulgaris) wat Leeuwemuiltjes of Vogeltje op één been wordt genoemd.

De Rapunzelklokjes en de Grasklokjes bloeien nog volop in de diepere slootkanten en het Sint-Janskruid, ook wel Jaagt-den-duivel of Sint-Pietersstheekruid genoemd. De geneeskracht van deze plant is bijzonder, maar ook enigszins gevoelig voor mensen die snel jeuk hebben. De plant bevat hypericine. Hier en daar staan in de polders nog oude vervallen huisjes of boerderijen die zijn verlaten en daar staat o.a de Stinkende Gouwe graag tegen de oude muren. Deze plant heeft een oranjegeel melksap wat heel goed werkt tegen wratten.  

De dijklichamen in de polder worden begraasd door koeien of schapen. De paadjes op de hellingen zijn door het vee ahw aangelegd om zich gemakkelijk te verplaatsen. Planten en grassen krijgen daardoor een mooie gelegenheid zich te handhaven. Veel Grote ratelaar staat er en ook de Gele morgenster, maar ook de Wilde marjolein. En zo is het genieten als je door het landschap fietst, de uitzichten en doorkijkjes als je een klein gehucht passeert en een distelvlinder gewoon een een eindje met je mee vliegt. Natuurlijk noem ik maar een paar planten nu, maar er staan er zeker meer dan 100 soorten en sommige sloten zijn een waar floraparadijs voor de florist met vele zelkdzame soorten. 

Deze column draag ik op aan een goede vriendin in het midden van ons land, vlakbij de Hoge Veluwe. Zij heeft een groot hart voor de natuur, fotografeert veel en kent de Veluwe op haar duimpje.


Een mooie zondagnamiddag nog en tot volgende week..

Henk.

Foto  Duivekervel.


   

  


Stuur e-mail



* Invoer verplicht
Website by Folibee